ENGLISH VERSION
In the first half of the 20th century the two biggest wars in history occured. The first and the second World War. Two separate war with extensive damage and impact on world history. However, it is right that we should consider these two as separate when we study them. It is widely accepted that they are linked, but in this case I am referring to the fact that these two events can be seen as one. In other words, they are another thirty-year war with a period of peace in between.
This view is supported if we look at the causes of the second war. The rise of Nazism and fascism can be seen as a result of the crash in 1929. Sensible thinking, but we must not forget that the fascist rise in Italy had been taking place since 1922. It may be the΄29 crash itself. With this nationalist movements were strengthened throughout the world and countries were sunk into inward-looking. The already weak international structure took anoter hit. But the crash again does not seem possible on its own. There was an economic crisis in Germany until 1924, while nationalism did not disappear into any European country. Example for is the civil war in Spain and the wars immediately after the WWI in eastern European. While in Japan nationalism and militarism are a complex case starting in the mid-19th century. Even anti-Semitic and anti-Bolshevism already existed in many parts of Europe and the United States. The 1929 alloy was a accelerator for all this.
Another cause has been argued that it was the very Treaty of Versailles along with the other treaties. This is partly accurate. But I do not think it applies to the conditions imposed on Germany. In other words, the granting of territories, the restriction of the army and the Article on taking responsibility. In my opinion, this cannot be supported because the Treaty had been able to work for a decade. Only after the Nazis took over power and with their propaganda did that took considerable proportions. In fact, we can see the connection here, as this was accelerated by the '29 alloy.
However, the treaty conceals both the underlying causes of the second World War and its direct link with the first one. Quite simply, the building of a nw international system failed after the first war. Why? Because it was based on the diplomacy of the old regime. Because he did not give Germany a place as a great power. Same for the Soviet Union. Because it would not work when the two largest and most powerful States (USA, Soviet Union) and the West European counterpart (Germany) did not participate in any agreement made in the decades of 20 and 30. For example, that of Locarno. Any agreement at that time was unworkable as it was only through the participation and initiatives of France. Finally, the nationalist demands were also not resolved, for example with retention of German minorities in the Czech Republic and Poland. And now, we finally come to the link with the first World War. The causes of the first conflict are those of the second. Diplomacy with practices the old regime, lack of effective complicity, non-participation of strong states, lack of support for democratic institutions, unanswered nationalist questions, empty agreements. All of this helped to maintain and strengthen political ideologies which were further strengthened and accelerated by the 1929 crash and even by veterans of the first World War (see Mussolini's methods).Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα πραγαμοτοποιήθηκαν οι δυο μεγαλύτεροι πόλεμοι στην ιστορία. Ο Πρώτος και Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος. Δύο ξεχωριστές πολεμικές αναματρήσεις με ανυπολογιστές ζημιές και επιπτωσείς στην παγκόσμια ιστορία. Ωστοσώ είναι σωστό να βλεπούμε τα δύο αυτά γεγονάτα ως ξεχωριστά από πλευράς μελέτης. Είναι ευρέως αποδεκτό ότι συνδέονται αλλά στην προκειμένη περίπτωση αναφέρομαι στο γεγονός ότι μπορεί αυτά τα δύο γεγονότα να μην παρά ένα. Δηλαδή, αποτελούν έναν άλλον Τριακοντετή πόλεμο με μια περίοδο 20ετούς ηρεμίας.
Αυτή η άποψη βρίσκει στηρίγματα εάν εξετάσουμε τα αίτια του δεύτερου πολέμου. Μπορεί να θεωρηθεί η άνοδος του ναζισμού και του φασισμού ως αποτέλεσμα του κραχ το 1929. Λογικός συλλογισμός αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι φασιστική άνοδος στην Ιταλία συνέβει ήδη από το 1922. Μπορεί να είναι το ίδιο το κραχ του΄29. Με αυτό εθνικιστικά κινήματα ενισχύθηκαν σε όλον τον κόσμο και χώρες βυθίστηκαν στην εσωστρέφεια. Το ήδη ασθενές διεθνές οικοδόμημα απουδυναμώθηκε περαιτέρω. Ωστόσω και πάλι το κραχ δεν φαίνεται δυνατό από μόνο του. Οικονομική κρίση στην Γερμανία υπήρχε έως το 1924 ενώ ο εθνικισμός δεν έπαψε να υπάρχει σε καμία ευρωπα'ι'κή χώρα. Παράδειγμα ο εμφύλιος στην Ισπανία και οι πόλεμοι αμέσως μετά τον ΑΠΠ στην ανατολική ευρωπή. Ενώ στην Ιαπωνία ο εθνικισμός και ο μιλιταρισμός είναι μια σύνθετη περίπτωση που ξεκινάει από τα μέσα του 19ού αιώνα. Ακόμη, και ο αντισημητιμσός και αντι-μπολσεβικισμός υπήρχαν ήδη σε πολλά μέρη της Ευρώπης και στις Η.Π.Α. Το κραχ του 1929 αποτέλεσε έναν επιταχυντή για όλα αυτά
Άλλη αιτία έχει υποστριχθεί ότι ήταν η ίδια η συνθήκη των Βερσαλλιών μαζί με τις υπόλοιπες συνθηήκες. Αυτό είναι εν μέρει ακριβές. Δεν νομίζω ότι ισχύει αναφορικά με τους όρους που επιβλήθηκαν στην Γερμανία. Δηλαδή η παραχώρηση εδαφών, ο περιορισμός στου στρατού και το άρθρο για την ανάληψη ευθύνης. Αυτό δεν μπορεί να στηριχθεί, κατά τη γνώμη μου, γιατί συνθήκη μπόρεσε να λειτουργήσει για μια δεκαετία. Μόνο μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί και με την προπαγάνδα τους κάτι τέτοιο πήρε σημαντικές διαστάσεις. Μάλιστα, βλέπουμε εδώ και την σύνδεση, καθώς κάτι τέτοιο επιταχύνθηκε λόγω του κραχ του '29.
Όμως, στην συνθήκη κρύβονται και οι βαθύτερες αιτίες του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου όσο και και η άμεση σύνδεσή του με τον πρώτο. Πολύ απλά το οικοδόμημα μέτα τον πρώτο πόλεμο απέτυχε. Γιατί? Γιατί βασίστηκε στην διπλωματία του Παλαιού Καθεστώτος. Γιατί δεν έδωσε άμεσ θέση στην Γερμανία ως Μεγάλη Δύναμη. Όπως και στην Σοβιετική Ένωση. Γιατί δεν θα λειτουργούσε όταν τα δύο μεγαλύτερα και ισχυρότερα κράτη ( Η.Π.Α, Ε.Σ.Σ.Δ) και το αντίστοιχο της Δυτικής Ευρώπης ( Γερμανία), δεν συμμετείχαν σε οποιαδήποτε συμφωνία έγινε τις δεκαετίες του 20 και του 30. Παραδείγματος χάρη αυτή του Λοκάρνου. Οποιαδήποτε συμφωνία εκείνης της περιόδου ήταν ανεφάρμοστη αφού γινόντουσαν μόνο με την συμμετοχή και τις πρωτοβουλίες της Γαλλίας. Τέλος, ούτε οι εθνικιστικές απαιτήσεις επιλυθηκαν όπως με την διατήρηση Γερμανικών μειονοτήτων στην Τσεχία και στην Πολωνία.
Και εδώ επιτέλους ερχόμαστε στον συνδετικό κρίκο με τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι αιτίες διαμάχης του πρώτου είναι οι ίδιες με αυτές του δευτέρου. Διπλωματία με κανόνες Παλαιού καθεστώτος, αδυναμία ουσιαστικής συνενώησης, μη συμμετοχή δυνατών κρατών, αδυναμία στήριξης δημοκρατικών θεσμών, αναπάντητα εθνικιστικά ερωτήματα, κενές συμφωνίες. Όλα αυτά συνέβαλλαν στην διατήρηση μαι ενίσχυση πολιτικών ιδεολογιών που ενισχύθηκαν και επιταχύνθηκαν περαιτέρω από το κραχ του 1929 αλλά ακόμα και από βετεράνους του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου( βλέπε μελανοφόρους του Μουσολίνι).
Δική μου αυθαίρετη γνώμη είναι ότι η κυρία αιτία του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου είναι η άνοδος του κομμουνισμού και ο Κόκκινος Φόβος που ακολούθησε. Οι αιτίες αυτών με την σειρά τούς είναι ένα άλλο περίπλοκο ζήτημα πολλών δεκαετιών. Και αυτά τα δύο ήρθαν σε συνδυασμό με την άνοδο του αντισημιτισμού, του ασταθούς διεθνούς περιβάλλοντος και του κραχ του 1929.
Αντί επιλόγου, σε ένα υποθετικό σενάριο όπου το κραχ δεν συνέβαινε ή ήταν μικρότερης κλίμακας ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είτε θα συνέβαινε αργότερα είτε θα έδινε χρόνο για την μεταρύθμιση του διεθνούς πεδίου για την επίτευξ της ειρήνης.
Αναρτήσεις
