8/1/23

Αθλητικές εργασιακές συνθήκες¨ Ευρωπη και ΗΠΑ¨


ENLGISH VERSION

 In the Bengals-Bills game, defender Damar Hamlin collapsed on the field after suffering a heart attack. Fortunately, he was immediately taken to the hospital and over the past few days seems to have made significant progress. The game was postponed and the NFL recently announced that it would not be resumed. This is in huge contrast to the similar incident that occurred with Christian Eriksen at EURO 2020 with the game then resuming as normal on the very same day. These two incidents are two jarring instances of the better sports professional working conditions that prevails in the US compared to Europe. 
    
    In Europe, footballers and basketball players are at the mercy of federations, governing bodies and managers. The creation of the European Super League and this year's World Cup in Qatar is a prime example. For the former, the footballers were not informed in advance and many expressed their objections to the project. While the number of games is constantly increasing without any interest for those directly involved, the footballers. Even Eriksen's collapse was likely to be related to the athlete's overload. Also, it is common for many athletes not to receive their accrued wages. And many transfers are made on the back of the exorbitant commissions of the respective managers. 
    
    This phenomenon is not limited to football with many basketball players playing more and more games due to the dispute between FIBA and EUROLEAGUE. Moreover, in the sports world many are those who, when they retire from professional sport, are unable to secure the necessary means of subsistence. There are no plans to protect these people and many are exploited. With the situation being worse in sports that in Greece are considered amateur such as swimming or athletics. So the bodies representing athletes, FIFpro for example, are weak and unable to claim anything. 
    
    On the other side of the Atlantic the situation is completely different. First of all, the athletes' trade unions (NBAPA, NFLPA) are active and involved in decision making. As a result, terms have been put into athletes' contracts and for their salaries. Athletes have guaranteed contracts, insurance and pensions. It is funny that these are not self-evident to workers in a western country in the 21st century. With the current contract market regime in the US there is a certain respect towards the human athlete and his or her job. Managers' responsibilities are defined and chaos does not reign as it does in Europe. 


    The USA has succeeded in creating an environment that protects the interests of the athlete by seeing him as an employee by defining and respecting his rights. This is a major reason why the NBA's commercial product has grown so much while Europe's basketball product has stagnated. The same is true for the great exodus that is taking place in basketball. The employee, every employee, needs the security and respect that he or she deserves. That is why, because of the certain culture that has developed over the years, the NFL game wad impossible to continue.
     
    Overall, working conditions in sports contexts seem to be years ahead in the US. With the involvement of the respective athlete representative body, similar conditions have been achieved in the US. These came after great struggles and efforts on the part of the athletes. In contrast to Europe where the influence of these bodies is minimal. It is necessary to change the present situation. Athletes are workers and people like all of us. Europe must modernise its working conditions and redefine its sports employment framework. 

GREEK VERSION

 Στο παιχνίδι Bengals-Bills ο αμυντικός Damar Hamlin κατέρρευσε στο γήπεδο μετά από καρδιακή προσβολή. Ευτυχώς, μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο και τις τελευταίες μέρες φαίνεται να έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο. Το παίχνιδι αναβλήθηκε και το NFL ανακοίνωσε πρόσφατα ότι δεν πρόκειται να συνεχιστεί. Αυτό έρχεται σε τεράστια αντίθεση με το ανάλογο περιστατικό που είχε συμβεί με τον Christian Eriksen στο EURO 2020 με το παιχνίδι τότε να συνεχίζεται κανονικά την ίδια κιόλας μέρα. Αυτά τα δύο περισταικά είναι δύο τρανταχτά περιστατικά για την καλύτερη αθλητική  επαγγελματική οργάνωση που επικρατεί στις ΗΠΑ σε σχέση με την Ευρώπη. 
    
    Στην Ευρώπη οι ποδοσφαιριστές και μπασκεμπολίστες είναι έρμαια των διαθέσεων των ομοσπονδιών, διοργανώτριων αρχών και manager. Τρανό παράδειγμα η δημιουργία της European Super League και το φετινό μουντιάλ του Κατάρ. Για το πρώτο οι ποδοσφαιριστές δεν είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων ενώ πολλοί εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους για το εγχείρημα. Ενώ ο αριθμός των παιχνιδιών αυξάνεται συνεχώς χωρίς κανένα ενδιαφέρον για τους άμεσα εμπλεκόμενους, τους ποδοσφαιριστές. Ακόμη και η κατάρευση του Εriksen ήταν πιθανόν να σχετίζεται με την υπερφόρτωση του αθλητή. Επίσης, είναι συχνό φαινόμενο πολλοί αθλητές να μην λαμβάνουν τα δεδουλευμένα τους. Και πολλές μεταγραφές γίνονται στην πλάτη τους για τις υπέρογκες προμήθεις των εκάστοτε managers. 
    
    Το φαινόμενο αυτό δεν περιορίζεται στο ποδόσφαιρο με πολλούς μπασκεμπολίστες να παίζουν όλο και περισσότερα παιχνίδια, λόγω και της διαμάχης μεταξύ FIBA και EUROLEAGUE. Επιπλέον, στον αθλητικό χώρο πολλοί είναι αυτοί που όταν αποσύρονται από τον επαγγελματικό αθλητισμό αδυνατούν να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα για την διαβίωσή τους. Δεν υπάρχει σχέδια για την προστασία αυτών των ανθρώπων και πολλοί πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης. Με την κατάσταση να είναι χειρότερη σε αθλήματα που στην Ελλάδα θεωρούνται ερασιτεχνικά όπως η κολύμβηση ή ο στίβος. Έτσι τα όργανα εκπροσώπησης των αθλητών, η FIFpro για παράδειγμα, είναι αδύναμα και ανύμπορα να διεκδηκήσουν το οτιδήποτε. 
    
    Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική. Αρχικά, τα συνδικαλιστικά όργανα των αθλητών( ΝΒΑPA, NFLPA) είναι ενεργά και συμμετέχουν στις λήψεις αποφάσεων. Σαν αποτέλεσμα, έχουν μπεί όροι στα συμβόλαια αθλητών και για τα δεδουλευμένα τους. Οι αθλητές έχουν εγγυημένα συμβόλαια, ασφάλεια αλλά και σύνταξη. Είναι αστείο να μην είναι αυτά αυτονόητα σε εργαζομένους σε μια δυτική χώρα του 21ου αιώνα. Με το καθεστώς της αγοράς συμβολαίων στις ΗΠΑ υπάρχει ο δέοντας σέβασμος απέναντι στον αθλητά-άνθρωπο και την δουλειά του. Οι αρμοδιότητες των managers είναι καθορισμένες και δεν κυριαρχεί το χάος όπως στην Ευρώπη. 

    Οι ΗΠΑ έχουν πετύχει να δημιουργήσουν ένα περιβαλλόν που προστατεύει τα συμφέροντα του αθλητή βλεποντάς τον ως έναν εργαζόμενο ορίζοντας και σέβοντας τα δικαιώματά του. Αυτό είναι και σημαντική αιτία που το εμπορικό προϊόν του NBA έχει τέτοια μεγάλη ανάπτυξη ενώ το μπασκετικό προϊόν της Ευρώπης βρίσκεται σε στασιμότητα. Το ίδιο ισχύει και για την μεγάλη φυγή που γίνεται από μπασκεμπολίστες. Ο εργαζόμενος, ο κάθε εργαζόμενος χρειάζεται την ασφάλεια και τον σεβασμό που του αρμόζει. Για αυτό, λόγω και της κάποιας κουλτούρας που έχει αναπτυχθεί τόσα χρόνια το παιχνίδι του NFL ήταν αδύνατο να συνεχιστεί.

     Συνολικά, οι εργασιακές συνθηκές στα αθλητικά πλαίσια φαίνεται να είναι στις ΗΠΑ χρόνια μπροστά. Με την συμμετοχή του εκάστοτε οργάνου εκπροσώπησης των αθλητών έχουν επιτευχθεί στις ΗΠΑ οι ανάλογες συνθήκες. Αυτά ήρθε μετά από μεγάλους αγώνες και προσπάθειες από την πλευρά των αθλητών. Σε αντιθέση με την Ευρωπή που η επιρροή των οργάνων αυτών είναι ελάχιστη. Είναι αναγκαίο μα αλλάξει η παρούσα κατάσταση. Οι αθλητές είναι εργαζόμενοι και άνθρωποι όπως όλοι μας. Η Ευρώπη οφείλει να εκσυγχρονίσει τις εργασιακές τις συνθήκες και να επαναπροσδιορίσει το αθλητικό της εργασικό πλαίσιο. 

    

11/12/22

Το τώρα και το μέλλον των ενδιάμεσων εκλογών

 Πριν από λίγες μέρες τελείωσαν και επίσημα οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ. Οι Δημοκρατικοί κατάφεραν όχι μόνο να διατηρήσουν το έλεγχο στην Γερουσία αλλά και να το ενισχύσουν μετά την νίκη του Γερουσιαστή Warnock απέναντι στον υποστηριζόμενο από τον Trump Herschel Walker. Αυτή η νίκη αποτελεί ένα δείγμα τόσο για την τωρινή εικόνα της πολιτικής κατάστασης στις ΗΠΑ όσο και για την μελλοντική. 

    Η συγκεκριμένη νίκη δίνει την δυνατότητα στους Δημοκρατικούς να προβόυν σε ορισμένες ενέργειες που πριν ήταν δύσκολες. Είτε νομοσχέδια είτε διορισμούς. Θεωρείται σίγουρο αναφορικά με τον τελευταίο ότι θα προσπαθήσουν να διορίοσουν όσους περισσότερους δικαστές γίνεται πριν τις εκλογές του 2024. Επίσης, πλέον δεν τους είναι απαραίτητο να έρχονται σε έντονες διαπραγματεύσεις με τους Ρεπουμπλικάνους ή να βασίζεται κυρίως στην ψήφο της αντιπροέδρου.

    Ακόμη δίνει την απαραίτητη στον Biden δύναμη να θέσει υποψηφιότητα για τις επόμενες εκλογές. Κέρδισε την υποστήριξη που χρειαζόταν ως μια ενωτική μορφή του Δημοκρατικού κόμματος. Εξάλλου μονο σε 6 ενδιάμεσες εκλογές έχει συμβεί να κερδίσει το κυβερνών κόμμα στην σύγκλητο. Μπορούμε επίσης να περιμένουμε μια πιο δυναμική εξωτερική πολιτική έχοντας ένα σχετικά διασφαλισμένο εσωτερικό.

    Ωστόσω πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η παραίτηση Sinema περιπλέκει την κατάσταση. Αν και φαίνεται ότι θα συνεχίσει να συντάσεται με τους Δημοκρατικούς πλεόν μπορεί να έχει δική της πορεία. Όμως και πάλι αυτή η ελαφριά πλειοψηφία που διαθέτουν τους δίνει έναν ελάχιστο χώρο για ελιγμούς.

    Για τους Ρεπουμπλικάνους η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη. Δεν κατάφεραν να κερδίσουν και τα δύο νομοθετικά σώματα ενώ η ''εσωτερική διαμάχη'' για τον προσανατολισμό του κόμματος συνεχίζεται.

    Η επόμενη διετία θα κινηθεί για αυτούς στην κατάργηση της επιτροπής για την εισβολή στο Καπιτώλιο αλλά και για την σύσταση νέας για την αποχώρηση από το Αφγανιστάν. Θα επικεντρωθούν στην αποπομπή αξιωματούχων της κυβέρνησης Biden και στο να λάβουν όσο το δυνατόν περισσότερους συμβιβασμούς σε επικείμενα νομοσχέδια.

    Θα στραφούν κυριώς στις εκλογές του 2024 και στην κόντρα Trump-DeSantis. Με το Trump να αποδυναμώνεται σε αυτές τις εκλογές θα προσπαθήσει να αναδιοργανώσει τις δυνάμεις του για το 2024. Για τον DeSantis εινάι εξαιρετικά αμφίβολο για το τι θα συμβεί. Παρότι θεωρείται το ανερχόμενο αστέρι του κόμματος είναι πολύ νωρίς για οποιαδήποτε πρόβλεψη. Δεν ξέρουμε αν θα λάβει μέρος στις προεδρικές εκλογές. Μην ξεχνάμε ότι όταν ο Trump έθετε υποψηφιότητα το 2016 κανείς δεν περιμένε ότι θα εκλεγεί.

    Τέλος, οι ενδιάμεσες εκλογές δεν ήταν η μάχη για την σωτηρία της δημοκρατίας. Τουναντίον. Απεδείχθη ότι το αμερικάνικο σύστημα, με τα όποια πρόβληματα, μπορεί να δουλέψει. Είναι ακόμη μια επιπλέον ευκαιρία για εσωτερικούς συμβιβασμούς. Με τα δύο σώματα χωρισμένα είναι πιθανό να υπάρχουν συναινέσεις ανάμεσα στα δύο κόμματα. Έτσι το μέλλον φαίνεται κάπως αισιόδοξο για την αμερικάνικη δημοκρατία με συννενοήσεις ανάμεσα στα κομμάτα και πολιτική σταθερότητα με την ενίσχυση των Δημοκρατικών. Η δημοκρατία δεν πεθαίνει τόσο εύκολα και σίγουρα δεν πέθανε όταν εκλέχθηκε ο Trump. 

5/12/22

Mια νεα Τια Αν Μεν ή απλώς ένα φαινόμενο ?

 Τις τελευταίες μέρες υπήρξαν δημοσιεύματα για διαδηλώσεις στην Κίνα και αντιδράσεις τόσο  απέναντι στην πολιτική ''zero Covid'' όσο και απέναντι στο αυταρχικό καθεστώς. Συμμετέχοντες σε αυτά ήταν άτομα διαφορετικών στρωμάτων, φοιτητητές, νέοι άνεργοι αλλά και εργαζόμενοι. 

    Με τέτοια φαινομένα να είναι εξαιρετικά σπάνια υπήρχουν φωνές που υποστηριζούν ότι οι διαδηλώσεις μπορεί να σημαίνουν μια αρχή για μια αργή πορεία μεταρρυθμίσεων στη χώρα. Και χαράζουν παραλληλισμούς με την εξέργεση της πλατείας Τια Αν Μεν.

     Ωστόσω κάτι τέτοιο είναι ένα βιαστικό συμπέρασμα. Οι αντιδράσεις αυτές είναι ανοργάνωτες και συγκεντρωμένες σε μεγάλα οικονομικά κέντρα. Και με τον Xi Jin Ping να έχει εδραιώσει την εξουσία του δεν θα αργήσει μια επέμβαση για να καταπνιγούν οι αντιδράσεις. Εξάλλου υπάρχουν ήδη δημοσιεύματα για αστυνομικές έρευνες σε σπίτια και τεθωρακισμένα οχήματα στους δρόμους.

    Παρά το γεγονός, όμως, ότι οι διαδηλώσεις δεν πρόκειται να αποκτήσουν την μορφή χιονοστιβάδας αξίζει να παρατηρήσουμε την γενικότερη εικόνα στην Κίνα.

    Αφορμή για τις αντιδράσεις υπήρξε η αυστηρότατη πολιτική ενάντιο στον Covid και μια φωτιά που ξέσπασε στην συνοικία Ουρούμτσι σκοτώνοντας 10 άτομα. Αλλά οι ρίζες είναι πιο βαθιές.

    Συγκεκριμένα η οικονομικές προοπτικές της Κίνας με την ανεργία στους νέους να φτάνει το 19.6% ενώ υπάρχει και ισχυρή κάμψη στη δημογραφική ανάπτυξη. Αυτά πιέζουν το οικονομικό περιβάλλον της χώρας.

Η ανάπτυξη είναι μικρότερη του αναμενόμενου και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι πιθανόν να μειώσει τις προσδοκίες του για το μέλλον. Αυτό έρχεται σε συνδυασμό με την υπάρχουσα κρίση στον κατασκευαστικό τομέα και την αδυναμία  δημιουργίας μια στιβαρής μεσαίας τάξης. Προβλήματα ακόμα πριν την πανδημία.

    Αυτό ασκεί πιέσεις στο Κινεζικό κράτος που από το άνοιγμά του το 1989 υποστηρίζει τις οποίες πολιτικές του στον βωμό της οικονομικής ανάπτυξης. Σαν αποτέλεσμα, σήμερα οι περιορισμοί των ελευθεριών δεν φαίνονται να αποζημιώνονται από τα συνήθη οικονομικά οφέλη.

    Υπάρχει ο χαρακτηρισμός,ακραίος βέβαια, ότι η Κίνα είναι ο γίγαντας με τα ξύλινα πόδια.

    Συνεπώς αυτό που βλέπουμε από τις αντιδράσεις δεν είναι παρά μια πορεία αυξομειώσεων στην άνοδο του Δράκου. Τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό. Αντίθετα με τον βιαστικό ισχυρισμό προ ετών ότι η Κίνα θα αποκτήσει το καθεστώς υπερδύναμης μαζί ή πάνω από τις ΗΠΑ σε μερικές δεκαετίες.

Τέλος, για τον Κινεζικό λαό η επιθυμία για πιο φιλελεύθερη πολιτική μάλλον δεν πρόκειται να ικανοποιηθεί στο εγγύς μέλλον. Το μόνο που μπορεί να πετύχουν είναι μια χαλάρωση των μέτρων κατά του Covid. Όπως έχει ήδη συμβεί. 

   

     

Popular Posts

Blog Archive